روزگــــــــارای قدیم روزگاری بیش از این که باشد این لامپ و این شهرو دیار مردمم ساده بودند به سادگی یک قطره آب به سادگی باران بهاری مردانگی را در خاک جامه هم میدیدند نه در ملک و در رقم حساب عاشقان نی می زدند نه آنکه اسید بپاشند زندگی می گذشت به سادگی به سادگی افتادن یک برگ پاییزی از درخت روزگار... برچسبها: روزگار, طنز, شعرطنز, جوان, اشعار نو

جوانــــــــــــــــی در بیکران عمق بچگی بودم عاشق می شدم دل پاک بودم گول را حتی با وعده یک بستنی می خوردم کلک نمی زدم مرد که نه ولی نامرد هم نبودم می خاستنم چون شیرین بودم به شیرینی یک موم عسل سالها گذشت فهمیدم که ماندنی نیست می گذرد بچگی را می گویم عشقی در کار نیست دل هم تغییر نام داده شده قلب گول که نمی خورم ولی می مالم مثل شامپو بر سر مردم کسی مرا نمی خواهد بد نامم به بد نامی ابلیس پاکم به پاکی یک قدیس موم هم بد مزه و بی مزه شده تفش می کنند زندگی تلخ است جوانی در من غوغا می کند اما چه سود... برچسبها: شعر, جوان, شعر نو, طنز, حرف دل

سلام بچه های عزیز چند سالی نبودم ولی خدا بخواد از امروز فعالیت وبلاگو شروع میکنم با کلی چرت و پرت و چرند و پرند

سولقان گویند بالای کن است اینچنین تکلیف ما هم روشن استتیر عاشق میخورد اغلب به سنگبسکه قلب دلبران از آهن است ای زلیخا، بیخیال قصه شویوسف و این یکقلم پیراهن است آنکه دستش توی بیتالمال نیستیا سرش آنتوست، یا نه، کودن است دست آقایان بهکلی توی کاردست بیکاران وبال گردن است گفتم این فیش نجومی مال کیستجیم چه حه گفت: عه مال من است ژن اگر داری برو تکثیر کننان ژنداران درون روغن است... هم مزن، گر ته بگیرد بهتر استآنکه تا ته میزند هم، همزن است شاعران از جنس داخل میخرندغالباً سیگارشان هم بهمن است دخترم، از شاعران پرهیز کنشاعر عاشق نیست، شاعر مخزن است شب مخ بیچاره را دستش بدهصبح گرم پختن است و خورد

حالم بد است حال و هوا را عوض کنید با حرف های تازه فضا را عوض کنیدعمریست خوانده ایم و اجابت نمی شودبی فایده است متن دعا را عوض کنید این راه بسته است، به جایی نمی رسدباید اصول قطب نما را عوض کنید کفتارهای دشت به ما حمله کرده اندوقتش رسیده راز بقا را عوض کنید دیری است، ریشه های مرا خاک کرده اندای دوستان لباس عزا را عوض کنید دیگر فریب ظاهرتان را نمی خورندباید نقاب های ریا را عوض کنید وقتی که ظاهرا ژن یک عده برتر استپس ماجرای خلقت ما را عوض کنید چیزی نمانده است که با هر بهانه ایآیین بندگی خدا را عوض کنید کوریم و کارمان ز مداوا گذشته استعینک نخواستیم، عصا را عوض کنید دارد زمان به دور خودش چرخ می زند

هر طرف چاق است قليانى قشنگدور آن بنشسته جمعى شوخ و شنگكلّهها از دود كلاً منگ منگاين يكى چپ كرده آن يك بكسواتقل قلاتن، قل قلاتن، قل قلات دود عشقش كار دل را ساختهقلتشن را از نفس انداختهباز هم جمعى به آن دلباختهاز پزشك و پرفسور تا گنده لاتقل قلاتن، قل قلاتن، قل قلاتدر سونا، استخر، حتّى پشت رلهر کجا؛ در پارک یا درخاک و خُلزود می سازیم قلیانی تپلدود می گیریم آن هم پر ملاتقل قلاتن، قل قلاتن، قل قلات آن يكى پا مى شود از صبح زودبا دو سيب و پرتقال و هر چه بودمى زند تا نصفه شب در كار دودمى خورد يك بشكه هم چايي نباتقل قلاتن، قل قلاتن، قل فلات اين يكى با اتّکا بر هوش خوددود بیرون می دهد از گوش خود!همزمان

«غم که میآید در و دیوار شاعر میشوددر تو زندانیترین رفتار شاعر میشود»یک نفر دارد تَهِ انبار شاعر میشودبعدِ دل دادن به یک آچار شاعر میشود یک نفر هم مثل من در حال رفتن روی سِنموقع سوت و کف حضّار شاعر میشود در خصوص مولوی برخی ادیبان گفتهاند:«او پس از یک عالمه اِصرار، شاعر میشود» چون که میداند ندارد آب و نانی شاعریعاقبت هم از سر اجبار شاعر میشود بس که اخبار طرب انگیز دارد مملکتعاقبت گوینده اخبار شاعر میشود بی سحر هر کس بگیرد روزه در ماه صیامنیم ساعت مانده تا افطار، شاعر میشود از مسیحایی دمِ برخی پرستاران مادر اتاقِ آیسییو بیمار شاعر میشودصد عوارض هست در بیکاری نسل جواناولیش این: